مترجم سایت

از منابع كهن فارسي بيش از چند رساله آشپزي در دوره‌هاي مختلف وجود ندارد كه همگي رساله‌ها را هم آشپز‌باشي‌هاي مرد نوشته‌اند، يكي از آنها را حاج علي‌اكبر كاشاني آشپزباشي‌ دربار ناصرالدين شاه به اسم سفره اطعمه نوشته و مملو از دستورهاي غذايي تهران قديم است. 2 رساله ديگر هم به گفته دريابندري متعلق به دوره شاه اسماعيل اول و شاه عباس است. يعني در دوره‌هايي كه به‌شدت زن عيال بوده و عيال رسالت ويژه‌اش آشپزي بوده، رساله‌هاي آشپزي را مردها نوشته‌اند!

حسين قاظيان جامعه‌شناس معتقد است هر چيز از جمله‌ آشپزي وقتي وارد بازار درآمد و كار مي‌شود مردها تعريف مردانه‌اي به آن مي‌دهند در نتيجه آشپزي در حكم حرفه، فارغ از هر مسئله ديگر، شغل مردانه تعريف مي‌شود.

البته وضعيت به اين شكل نمي‌ماند و آشپزان زن هم به ميدان مي‌آيند و كتاب‌هاي خوبي را منتشر مي‌كنند. نجف دريابندري، مترجم آثاري مانند همينگوي، در آشپزي ظاهرا از مردهاي ديگر پيشروتر بوده و كتابي با عنوان «كتاب مستطاب آشپزي» منتشر كرده كه در حال حاضر يكي از پرفروش‌ترين كتاب‌هاي آشپزي به حساب مي‌آيد. او در گفت‌وگويي آشپزي را نوعي هنر و چيزي شبيه نقاشي عنوان مي‌كند و آشپزي ايراني را جزو 3 مكتب ما در آشپزي جهان در كنار آشپزي چيني و رومي مي‌داند

فرهاد زعفری هشجین مدرس دانشگاه هتلداری