لینک دوستان :

- barista cafe باریستا
- www.facebook.com/public/Chef-Farhood-Zafari
- COFFEE RECIPES BY CAFE SADAF
- تبلیغات آگهی بین المللی
- اولین مرکز تخصصی راه اندزی هتل.رستوران.کافی شاپ
- Restaurant Le Palais (Le Hoggar رستوران قصر الشرق سوییس استاد ارجمند جناب آقای شهریار غریبی هشجین
- جديد ترين غذاهاي جهان با ايران شف فقط كليك كن
- ALWAYS HUNGRY
- غذاهای بین المللی
- international food blog
- 5star international food academy
- international food-coffee =recipes bay iranchef
- farhahad zafari .ifood.tv

جستجو در وبلاگ:

 

آشنایی با فرهنگ و غذاهای آلمانی
شنبه، 15 اسفندماه 1388

سبک خوراکی های آلمان وغذاهای رایج مردم این کشور ایالت به ایالت تا حدی فرق می‌کند. غذای رایج ایالت ها به نحوی از آشپزی کشورهای همسایه هم تاثیر گرفته است. به فرهنگ غدایی مردم آلمان نگاهی اجمالی می‌افکنیم

وعده های غذایی

معمولا آلمانی ها یک وعده غذای گرم می خورند که آن هم ناهار بین ساعت ۱۱ و نیم تا ۱۳ است. بعد از ظهرها معمولا قهوه و شیرینی می خورند و عصرانه غذای سرد مانند کالباس و یا شبیه سالاد الویه. البته در سالهای اخیر به دلیل شاغل بودن اکثر جوانان ناهار کم اهمیت شده وغذای گرم را عصرها می خورند که تمامی اعضای خانواده حضور داشته باشند.

صبحانه هم بستگی به وقت و ساعت کاری افراد دارد. ولی معمولا تشکیل شده ازقهوه یا چای، نان، مربا، ماست و پنیر یا فقط از برشتوک (موسلی). آلمانی ها روزهای یکشنبه صبحانه مفصل می خورند که معمولا تخم مرغ جزء اصلی آن است.

نان

نانهای آلمان و نانوایی های آن در خارج از این کشور از شهرت بالایی برخوردار است. گفته می شود در این کشور حدود ۳۰۰ نوع نان وجود دارد که با ترکیبهای مختلف با یکدیگر تعداد بالاتر هم می رود. در فرهنگ اروپا هم مانند فرهنگ ما، نان علاوه بر نقش غذایی دارای ارزش مذهبی است و مقدس شمرده می شود. طبق کشفیات باستان شناسی نان ابتدا توسط مصری ها به روم قدیم و ازآن طریق به اروپایی ها شناسانده شد. تا پایان جنگهای ۳۰ ساله نان در آلمان غذای مخصوص پادشاهان و ثروتمندان شمرده می شد.

امروزه در آلمان نانهای متنوعی می بینیم ولی به طورکلی می توان آنها را به ۴ گروه اصلی تقسیم بندی کرد:

نانک آلمانی، تهیه شده از غلات مختلف

- نان چاودار و مخلوط چاودار: از نانهای بسیار مقوی و پر ویتامین به حساب می آید که با خمیر ترش و یا خمیر مایه پخته می شود. هرچه مقدار چاودار آن زیاد باشد، رنگش هم تیره تر می شود. البته نان چاودار خالص در همه جای آلمان طرفدار ندارد، به همین دلیل بیشتر به صورت ترکیبی با غلات دیگر پخته می شود.

- نان گندم و مخلوط گندم: نان گندم که نان سفید هم نامیده می شود، ۹۰٪ از گندم تشکیل شده است و بسیار نرم و زود هضم است۰ به عقیده بعضی افراد نان سفید به دلیل همین زود هضمی اش سیر نمی کند و ارزش غذایی کمتری دارد، نان مخلوط گندم ترکیبی از گندم و چاودار است. درآلمان این نوع نانهای مخلوط به دلیل تنوع طعم بیشترین فروش را دارند.

- نان مخصوص: بعضی نانها از لحاظ نوع پخت و آردهای مصرف شده مخصوص نامیده می شوند. در آنها اغلب علاوه بر آرد مواد دیگری هم مانند پیاز، تخم کدو، کنجد، آفتاب گردان یا ادویه های مخصوص به کار می رود و بر اساس مواد داخل آن نامهای مختلفی می گیرند. نانهای رژیمی هم در این دسته قرار می گیرند.

- نان شیرین/ تند: جزء این دسته در واقع کلوچه ها و شیرینی ها در فرم ها و اندازه های مختلف هستند. مانند کروسان ، نان گرد و یا برتسل که نوعی نان شور و به شکل ۸ لاتین (8) است.

گوشت و ماهی

پرطرفدار ترین گوشتها که مردم آلمان بطور روزمره می خورند، گوشت خوک، ماکیان( مرغ و بوقلمون) و گاو است که کالباس آنها هم بسیار محبوب است. در درجه دوم، گوشت حیواناتی مانند خوک وحشی، خرگوش، آهو، بره و یا بز مورد توجه است . برخی از گوشتها را خام هم به همراه نان و سس می خورند، مانند گوشت چرخ کرده خوک بدون چربی „Mett“) ( یا گوشت چرخ شده گاو ("Tatar“).

به دلیل همجواری آلمان با دریای شمال و شرق مصرف خوراکی های دریایی در این کشور بدیهی شمرده می شود. از محبوب ترین ماهی ها که اغلب پخته می شود، می توان ماهی آزاد، شاه ماهی، قزل آلا و کپور را نام برد.

سوسیس و کالباس آلمانی

مخلفات غذایی و سبزیجات

دررستورانهای این کشور، بر خلاف انگلیس و ایتالیا، مخلفات جزء خود غذا به حساب آمده و قیمت جداگانه ای ندارد.

از مهمترین مخلفات باید سیب زمینی را نام برد که به انواع مختلف طبخ می شود، مانند پوره، سرخ شده، کروکت یا کوفته سیب زمینی که جزء لاینفک شنیسل خوک دانسته می شود. همراه مرغ و ماهی اغلب برنج سرو می شود، ولی مصرف انواع رشته که در ایران اغلب به همه آنها رشته ماکارونی گفته می شود، به تاثیر از کشور ایتالیا به آشپزی آلمان هم وارد شده و در برخی مواقع از حالت مخلفات درآمده و شکل یک غذای کامل را می گیرد.

ادویه

تقریبا در کنار همه غذاهای آلمانی سبزیجات سرو می شود و خانواده ها سعی میکنند حتما انواع مختلف کلم، اسفناج، لوبیا، نخود فرنگی و ذرت را در برنامه آشپزی خود جای دهند.

غذاهای آلمانی معمولا تند نیستند، ولی با سوسیس اغلب خردل تند مصرف می شود. با این حال در جنوب آلمان، ایالت بایرن، مرسوم است که سوسیس سفید را با خردل شیرین می خورند. گیاهان معطری مانند جعفری، ریحان، آویشن، شوید و مرزن جوش بسیار مورد طبع آنها است. سیر را آلمانی ها تا مدتها به دلیل ماندگاری بوی بد آن استفاده نمی کردند ولی در دهه های گذشته تحت تاثیر غذاهای فرانسوی و ایتالیایی این چاشنی در آلمان هم محبوب شده است.

نوشیدنی غیر الکلی و الکلی

مردم آلمان توجه زیادی می کنند که به طور کافی و تا حد امکان زیاد نوشیدنی های سالم و مقوی مصرف کنند. محبوبترین نوشیدنی در درجه اول آب است، که به صورت گازدار و با طعم میوه های مختلف و یا معمولی قابل خریدن است . بعد از آب به قهوه و چای (سبز، سیاه و یا با طعم میوه) توجه زیادی می کنند. در بسیاری از خانواده ها مرسوم است که بعد از ظهر ها برای صرف کیک و قهوه دور هم جمع شوند و یا دوستان را دعوت کنند.

از دیگر نوشیدنی های غیر الکلی می توان نوشابه با طعم لیموناد و پرتقال و چای سرد را نام برد که مخصوصا در بین جوانان طرفدار دارد.

آبجوی کلش، آبجوی شهر کلن

نوشیدنی الکلی محبوب آلمان مخصوصا در بین آقایان و بویژه در زاکسن و بایرن آب جو است. هر ایالتی آب جو مخصوص خود را دارد، ولی در کل نوع روشن، سفید و مخلوط با لیموناد و نوشابه در همه جا عرضه می شود. در آلمان ۱۶ منطقه مو کاری وجود دارد و شراب این کشور بسیار معروف است که با طعم میوه های مختلف از جمله سیب یا با آب گازدار مخلوط می کنند.

عرق طرفدار زیادی در آلمان ندارد، مخصوصا در سالهای اخیر جای آن را بیشتر کوکتل گرفته است .

نگاه اجمالی به غذاهای محلی چند ایالت

بایرن: آشپزی ایالت بایرن خیلی متاثر از آشپزی اتریش است. از غذاهای ویژه بایرن شنیسل سرخ شده گوشت خوک است که همراه کوفته سیب زمینی و سالاد برگ یا کلم سرو می شود.

از عادتهای غذایی مردم بایرن صرف نوعی میان وعده سبک است که تشکیل می شود از سوسیس سفید و خردل شیرین که همراه نان برتسل و آب جو خورده می شود.

ملت آبجوخور

ایالتهای شمالی: منظور از آنها ایالتهای هامبورگ، نیدرزاکسن، برمن و شلسویگ‌هولشتاین است که به دلیل نزدیکی به دریا غذاهای دریایی و ماهیهای پرورشی آب شیرین مانند مار ماهی و اردک ماهی را زیاد مصرف می کنند. در کنار اکثر غذاهایشان سیب زمینی، کلم و یا شلغم هم می خورند و رایج ترین نوع نان در این ایالت، نان چاودار است.

گوشت و ماهی را مدم این منطقه معمولا دودی می کنند و به همراه پیه خوک (اغلب به صورت سس) و کلم
می خورند.

راینلند فالس: آشپزخانه این ایالت از طرفی غذاهای محلی و سنتی خود را دارد و از از طرف دیگر متاثر از کشورهای همسایه بلژیک و هلند و بدین ترتیب غذاهای دریایی قرار گرفته است.

گوشت مورد علاقه کلنی ها که از قدیم مورد توجه بوده، گوشت اسب است و همچنین گوشت گاو که بویژه با سرکه و

ادویه های مخصوص آماده می شود.

سوسیس با سوس کاری، یکی از محبوب‌ترین غذاهای آلمانی

از دیگر خوراکی های مخصوص این ایالت خاگینه های متنوع، ساندویچ سوسیس خوک و پیاز (از گوشت و خون آن) و ساندویچ نان چاودار با پنیر گودا است که اغلب با آب جوی سفید مخصوص می خورند.

در پایان

وقتی از خارجی ها در باره غذاهای آلمانی ها سوال می شود، اغلب به یاد گوشت، سوسیس، سیب زمینی و ترشی کلم سفید می افتند! یکی از علل مصرف بالای گوشت در آلمان این است که این کشور به دلیل جغرافیایی زمستانهای بسیار سرد دارد و از این رو اهالی آن برای ذخیره سازی کالری به خوردن گوشت مخصوصا گوشت خوک روی
می آورند. همانطور که گفته شد، تنوع غذایی در آلمان زیاد است و بهتر است که هرکس بنا به سلیقه و طبع شخصی غذا ها را بچشد تا بداند آیا مزه می دهد یا نه.

سرزمین آلمان

"کمربند سبز" که پیش از وحدت دو آلمان، مرز آنها بود
جغرافیای آلمان اساسا جغرافیای رودها، ساحلها، دشتها و برکه‌هاست و پس از آن جغرافیای کوهستان.

موقعیت جغرافیایی

آلمان در اروپای مرکزی واقع است، میان عرض شمالی "۱۵'۱۶°۴۷ و "۳۳'۳°۵۵ و طول شرقی "۱'۵۲°۵ و "۳۷'۲°۱۵. مساحت آن ۳۵۷۰۳۱ کیلومتر مربع است که ۳۴۹۲۲۳ کیلومترمربع آن خشکی است و ۷۷۹۸ کیلومترمربع آن زیر آب است .

نقشه - آلمان در میانه‌ی اروپا

آلمان در میانه‌ی اروپا در شمال با دانمارک همسایه است (به طول ۶۷ کیلومتر)، در سمت شمال شرقی با لهستان (۴۴۲ کیلومتر)، در شرق با جمهوری چک (۸۱۱ کیلومتر)، در جنوب شرقی با اتریش (۸۱۵ کیلومتر بدون احتساب مرز در دریاچه بُودِن)، در جنوب با سوئیس (۳۱۶ کیلومتر، بدون احتساب مرز در دریاچه بُودِن)، در جنوب غربی با فرانسه (۴۴۸ کیلومتر)، در غرب با لوکزامبورگ (۱۳۵ کیلومتر) و بلژیک (۱۵۶ کیلومتر) و در شمال غربی با هلند (۵۶۷ کیلومتر). در شمال، دریای شمال و دریای بالتیک مرزهای طبیعی کشور را تشکیل می‌دهند. آلمان در جنوب سهمی از کوهستان آلپ دارد.

کانون جغرافیایی آلمان در بخش نیدِردوُرلا (Niederdorla) در غرب تورینگن، در فاصله‌ای مساوی از ارفورت و گوتینگن است.

دشت و کوه

خِطّه‌ی آلمان آمیزه‌ای از دشت و جنگل و کوه و ساحل و تعدادی جزیره و مجموعه‌ای از باطلاق‌ها و دریاچه‌هاست. شمال آن سرزمینی است پست که بخش بزرگی از ساحل آن سدبندی شده است. دشت پست شمالی به دشتهای ناحیه‌ی مرکز می‌پیوندد، که گسترده‌ترین‌شان دشتهای راین سفلی، وستفالن و ناحیه‌ی لایپزیک هستند. مشخصه‌ی سرزمین پست شمالی برکه‌ها، تپه‌ماهورها، مراتع وسیع و دریاچه‌های آن است.

رشته کوههای مرکزی جداکننده‌ی شمال و جنوب آلمان است. عمده‌ترینشان از شما ل به جنوب عبارت‌اند از هارتس (Harz)، کوهستان اِرتس (Erzgebirge)، کوهستان فیشتل (Fichtelgebirge)، هونس‌روک (Hunsrück) و کوههای جنگل باوارایا (Bayerwald). بر ارتفاع و تراکم آنها از شمال به جنوب افزوده می‌شود. بلندترین کوه منطقه‌ی میانه فلدبرگ (Feldberg) در کوهستان شوارتس‌والد (جنگل سیاه) است (۱۴۹۳ متر)، مقام بعدی از آن ‌آربِر بزرگ (Großen Arber) است (۱۴۵۶ متر) که در کوهستان جنگل باواریا واقع است.

تاکستانهای دره آر در ایالت راینلند فالتس

درجنوب رشته‌کوههای مرکزی نواحی‌ای قرار دارند که تا حدودی شبیه به منطقه‌ی پست شمالی هستند، با این تفاوت عمده که مرتفع‌ترند. دشتهای مرتفع بادن-وورتمبرگ و باواریا به دشتهای دامنه‌ی کوههای آلپ می‌پیوندند که در مناظر طبیعی آنها تپه‌ماهور و دریاچه‌های کوچک و بزرگ پرجلوه‌اند.

سهم آلمان از کوهستان آلپ عمدا آن بخش واقع در منطقه شوابن و باواریای علیاست که از کوههای مدور و پوشیده از جنگل آغاز می‌شود و در جنوب به کوههای صخره‌ای و ستیغ‌های مرتفع می‌رسد.

دریا و جزیره

ایالتهای نیدرزاکسن، برمن، هامبورگ و شلِسویگ-هولشتاین در کنار دریای شمال قرار دارند که یک دریای حاشیه‌ای اقیانوس اطلس است. بخش جنوبی دریای شمال که شامل کانال مانش نیز می‌شود، پررفت‌وآمدترین حوزه‌ی دریایی در جهان است. ایالتهای مکلنبورگ-فورپومرن و شلِسویگ-هولشتاین با دریای درون‌بومی بالتیک مجاورند که خود از طریق دریای اسکاگراک (Skagerrak) به دریای شمال متصل است.

منظره‌ای از جزیره‌ی اوزه‌دم

آلمان نسبت به خط ساحلیش که چندان طولانی نیست، جزیره‌های فراوانی دارد. در دریای شمال جزیره‌ها زنجیروار در پی هم قرار گرفته‌اند. سهم آلمان از آنها را به دو بخش فریزی (friesisch) شمالی و شرقی تقسیم می‌کنند. جزیره‌های فریزی شمالی به ایالت شلسویگ-هولشتاین و جزیره‌های فریزی شرقی به ایالت زاکسن سفلی تعلق دارند.

جزیره‌های دریای بالتیک عمدتا بزرگتر از جزیره‌های دریای شمال هستند. بزرگترین آنها که در عین حال بزرگترین جزیره‌ی آلمانی است روگن (Rügen) است که حدود ۹۲۶ کیلومتر مربع وسعت دارد. جزیره‌ی بزرگ بعدی اوزه‌دم (Usedom) است که بخشی از آن به لهستان متعلق است.

دریاچه و رودخانه

آلمان بیش از ۱۲۰۰۰ دریاچه‌ی کوچک و بزرگ دارد که تنها ۷۵۰ تای آنها وسعتی بیشتر از ۰/۵ کیلومتر مربع دارند. بزرگترین دریاچه در آلمان بُودِن (Bodensee) است که در محل تلاقی خاک آلمان، سوئیس و اتریش واقع است. ۲۸ درصد آن متعلق به آلمان است. این دریاچه با عمق بیشینه‌ی ۲۵۲ متر عمیق‌ترین دریاچه‌ی آلمان است. دومین دریاچه‌ی بزرگ آلمان دریاچه‌ی موریتس (Müritz) در مکلنبورگ است.

راین راین طویل‌ترین رودخانه آلمان و پررفت‌وآمدترین راه آبی در اروپاست

رودخانه یک عنصر ثابت در مناظر طبیعی آلمان است. مهمترین رودخانه‌های آلمان راین، دانوب، الب، اُدر، وِزِر و اِمز هستند. طویلترین آنها دانوب است، که اگر از دهانه‌ی آن در چشمه‌ی بْرِگ (Breg-Quelle) در حاشیه‌ی جنگل سیاه حساب شود ۲۸۸۸ کیلومتر درازا دارد و پس از ولگا درازترین رود اروپاست. فقط بخش کوچکی از دانوب از آلمان می‌گذرد (۶۴۷ کیلومتر). دانوب به دریای سیاه می‌ریزد. دیگر رودهای آلمان یا به دریای شمال یا به دریای بالتیک منتهی می‌شوند. در درون آلمان راین طویل‌ترین رودخانه است، طول کامل آن ۱۳۲۰ کیلومتر است. ۸۶۵ کیلومتر آن در داخل آلمان واقع است. راین پر رفت‌وآمدترین راه آبی در اروپاست. این رودخانه افزون بر اهمیت اقتصادی‌، جایگاه ویژه‌ای در فرهنگ آلمان دارد. آلمانی‌ها با داستان‌ها و چکامه‌های فراوان درباره‌ی راین این رودخانه را به نمادی از هویت قومی خود تبدیل کرده‌اند.

آنچه باید درباره‌ی آلمان دانست:

آلمان کشوری است واقع در اروپای مرکزی با عنوان رسمی جمهوری فدرال آلمان. این کشور عضو اتحادیه‌ی اروپاست.

نظام حکومتی در آلمان جمهوری پارلمانی است. آلمان یک اتحادیه است. اعضای اتحادیه ایالتهای آن‌اند که تعداد آنها ۱۶ تاست. به دلیل برخورداری آنها از خودمختاری در امور مختلف، نظام سیاسی و اداری آلمان، فدرالی خوانده می‌شود. مرکز اتحادیه‌ی آلمان و محل استقرار حکومت شهر برلین است. عنوان رسمی شهر برلین شهر مرکزی اتحادیه است. بن، پایتخت سابق آلمان غربی، شهر اتحادیه خوانده می‌شود. این عنوان از سال ۱۹۹۴، پس از تغییر پایتخت، به آن داده شد. در بن نهادهای حکومتی مختلف و شعبات فراوانی از وزارتخانه‌های مرکزی مستقر هستند. آلمان با داشتن ۸۲ میلیون جمعیت پرنفوس‌ترین کشور اتحادیه‌ی اروپاست. آلمان عضو سازمانهای بین‌المللی مختلفی است، از جمله سازمان ملل متحد، سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) و گروه هشت کشور صنعتی (G8).

رودخانه‌ی راین - لورِلای

در یک نگاه

* موقعیت جغرافیایی:

اروپای مرکزی

* اقلیم:

منطقه‌ی معتدل، درجه‌ی متوسط هوا در سال: ۹ درجه

* مساحت:

۳۵۷,۰۳۱ کیلومتر مربع

* رودهای مهم:

راین (۸۶۵ کیلومتر)، الب (۷۰۰ کیلومتر)، دانوب (۶۴۷ کیلومتر)، ماین (۵۴۲ کیلومتر)، وزر (۴۴۰ کیلومتر)

* بلندترین کوه:

تسوگ اشپیتزه (۲۹۶۲ متر)

* کشورهای همسایه:

بلژیک، دانمارک، فرانسه، لوکزامبورگ، هلند، اتریش، لهستان، سوئیس، جمهوری چک

* جمعیت (۲۰۰۷):

۸۲/۵ میلیون

* پایتخت:

برلین

* نوع دولت:

دولت فدرال دموکراتیک پارلمانی

* تقسیم‌بندی کشوری:

۱۶ ایالت

* منطقه‌ی زمانی:

اروپای مرکزی: UTC+1، در تابستانها UTC+2

* پول رایج:

یورو € = ۱۰۰ سنت

* درآمد ناخالص ملی (۲۰۰۶):

۲۲۵۱/۱۷ میلیارد یورو

* ولتاژ شبکه‌ی برق:

۲۳۰ ولت، ۵۰ هرتس

* کد بین‌المللی اتوموبیل:

برخی دانستنی‌های ضروری برای سفر به آلمان

پول رایج در آلمان چیست؟ اجازه دارم در هنگام ورود به آلمان چند بسته سیگار با خود همراه داشته باشم؟ امکانهای پزشکی در آلمان چگونه‌اند؟ بخش آن لاین دویچه وله (DW-WORLD) پرسشهایی از این دست را برای شما گردآوری کرده و به آنها پاسخ گفته است.

مارک، پول قدیم، که جایش را به یورو داده است

1. پول رایج: از اول ژانویه‌ی ژانویه ۲۰۰۲ مارک، پول قدیم، که جایش را به یورو داده است در آلمان و ۱۱ کشور دیگر عضو اتحادیه‌ی اروپا سکه‌ها و اسکناسهای یورو(Euro) به گردش درآمده‌اند. یورو از سال ۱۹۹۹ حکم ارز رسمی را یافته است. هر یورو ۱۰۰ سنت است.

2. با مارک‌های قدیم خود چه کنم؟ شعبه‌های بانک فدرال آلمان (Deutsche Bundesbank) مارکهای قدیمِ را، که اکنون به عنوان پول رایج از اعتبار افتاده‌اند، به رایگان به یورو تبدیل می‌کنند. محل و ساعات کار آنها را می‌توانید در اینترنت بیابید.

3. در کجا می‌توانم پول تعویض (چنج) کنم؟ در بانکها، صندوقهای پس‌اندازشهری (Sparkassen)، شعبه‌های پست و در صرافخانه‌ها. در هر ساعتی که بخواهید می‌توانید از خودپردازها با استفاده از کارت EC یا کارتهای اعتباری بین‌المللی پول نقد دریافت کنید. در آلمان همه‌ی کارتهای اعتباری رایج پذیرفته می‌شوند.

4. در هنگام ورود به آلمان مجازم چه چیزهایی با خود وارد کنم؟ در صورت ورود به آلمان از کشوری که عضو اتحادیه‌ی اروپا نیست، همراه داشتن اقلام زیر مجاز است:

الف. دخانیات (فرد واردکننده باید دست کم ۱۷ ساله باشد): ۲۰۰ نخ سیگارت یا ۱۰۰ سیگاریلو (برگ نازک) یا ۵۰ سیگار برگ یا ۲۵۰ گرم تنباکو.

کنترل گمرکی

ب. الکل (فرد واردکننده باید دست کم ۱۷ ساله باشد): ۱ لیتر عرق دارای بیش از ۲۲ درصد الکل یا ۲ لیتر عرق دارای کمتر از ۲۲ در صد الکل یا دو لیتر شراب یا شامپاین.

پ. قهوه (فرد واردکننده باید دست کم ۱۵ ساله باشد): ۵۰۰ گرم قهوه یا ۲۰۰ گرم ازمشتقات قهوه.

ت. عطر و اُدوکلن: ۵۰ گرم عطر یا ۰/۲۵ لیتر ادوکلن.

ث. هدایا به ارزش ۱۷۵ یورو.

اطلاعات بیشتر در مورد چیزهایی را که مجاز است بدون پرداخت حقوق گمرکی به همراه داشت، می‌توانید از سایت اداره‌ی گمرگ در اینترنت دریافت کنید.

5. ولتاژ برق: برق شبکه‌ی سرتاسری در آلمان ۲۳۰ ولت است.

6. چه کنم، اگر بیمار شوم؟ امکانهای پزشکی و در همه نقاط شهرهای دور و نزدیک آلمان دسترسی به پزشک و دارو کار دشواری نیست درمانی در آلمان بسیار خوب‌اند. در صورت نیاز به کمک فوری، با تلفن، شماره‌ی ۱۱۲ را بگیرید. اگر مشکلی پیش آید، طبعاً می‌توانید در مهمان‌سرای خود به مسئول پذیرش نیز خبر دهید و کمک بخواهید. شماره‌ی تلفن‌های همه‌ی پزشکان شهر را می‌توانید در دفتر تلفن بیابید. اگر شباهنگام یا در روزهای تعطیل به کمک پزشکی نیاز داشتید، با پزشک اضطراری (اورژانس) تماس بگیرید. شماره‌ی تلفن‌های همه‌‌ی مرکزهای کمک‌رسانی درمانی فوری را در روزنامه‌ی محلی یا دفتر تلفن می‌یابید. در نزدیکی‌های محل اقامت خود همواره داروخانه‌ای وجود دارد که هنگام غروب و در طول شب نوبت اضطراری داشته و به این خاطر باز باشد. در مورد بیمه‌ی درمانی معمولاً بهتر است پیشاپیش اقدام کرده و قبل از سفر خود را به‌طور خصوصی با تعرفه‌ی سفری بیمه کنید. اگر بی آنکه بیمه باشید، بخواهید از خدمات پزشکی بهره گیرید، بایستی خودتان اجرت آن را بپردازید.

7. اینترنت: در آلمان در بیشتر شهرها اینترنت‌کافه وجود دارد. بسیاری از هتلها نیز به اینترنت متصل‌اند.

این شهر از یکسو محل زندگی بزرگ‌ترین نمایندگان فرهنگ و ادب آلمان بوده و از سوی دیگر اردوگاه مرگ بوخن‌والد یادآور کشتار هزاران انسان در آنجاست. بنای نمادینی از گفتگوی دو ادیب برجسته جهان، حافظ و گوته در وایمار واقع است.[/
B]

مجسمه گوته و شیلر در جلوی ساختمان تئاتر ملی وایمار

شهر وایمار در ایالت تورینگن، یکی از ایالت‌های شرقی آلمان قرار دارد. این شهر با سابقه‌ی تاریخی بسیار طولانی بويژه در دو سده‌ی اخیر شاهد حوادث فرهنگی و سیاسی بسیاری بوده و جای ويژه‌ای در تاریخ کشور آلمان برای خود بازکرده است. از یکسو بزرگانی مانند گوته و شیلر در این شهر زندگی کردند و از سوی دیگر اردوگاه مرگ بوخن‌والد در نزدیکی وایمار یادآور دوران دیکتاتوری نازی‌ها و کشتار هزاران نفر در این منطقه است.

جمعیت وایمار امروزه به حدود ۶۲هزارنفر می‌رسد. ده سال پیش، این شهر به‌عنوان پایتخت فرهنگی اروپا انتخاب شد. در تاریخ سیاسی معاصر آلمان، نام وایمار با انقلاب سال ۱۹۱۸ میلادی پیوند خورده است. اولین قانون اساسی آزاد آلمان در سال ۱۹۱۹ میلادی توسط مجلس ملی این کشور در وایمار به تصویب رسید.

[B]کتابخانه‌ی بزرگ قدیمی این شهر با ساختمان معماری «روکوکو» بنام «آنا آمالیا» مرکزی برای ادبیات و هنر معماری‌ست. در سال ۲۰۰۴ حدود ۵۰۰۰۰ نسخه از کتاب‌های بسیار قدیمی این کتابخانه در آتش سوزی بزرگی نابود شد[/
B]

تأسیس اولین جمهوری دموکراتیک در آلمان"

جمهوری تازه تاسیس‌شده به نام «جمهوری وایمار» فقط چهارده‌سال به طول انجامید و در سال ۱۹۳۳ توسط حکومت دیکتاتوری ناسیونال‌سوسیالیست‌ها به پایان رسید. در این زمان رژیم نازی‌ها تمام احزاب موجود را ممنوع اعلام کرد و نهال آزادی کاشته‌شده به خشکی گرایید. این جمهوری اولین جمهوری دموکراتیک بعد از جنگ جهانی اول در آلمان محسوب می‌شود. مقبره‌ی نویسندگان قانون اساسی هنوز در این شهر باقی است.

[B]حدود ۵۶۰۰۰ نفر در اردوگاه مرگ بوخن‌والد در هشت کیلومتری وایمار توسط حکومت دیکتاتوری نازی‌ها در آلمان کشته شدند[/
B]

وایمار، شهر ادیبان و هنرمندان

وایمار، از جمله شهرهای دیدنی آلمان است که سالانه هزاران گردشگر خارجی را به خود جلب می‌کند. علاوه بر آن در تمام طول سال وایمار مورد بازدید هزاران گروه دانش‌آموزان از مدارس مختلف سراسر آلمان نیز قرار می‌گیرد. گرت روسپیلد، مربی امور تربیتی و کارشناس زبان و ادبیات آلمانی در مورد علت این علاقمندی و توجه به وایمار معتقد است:

«وایمار شهر ويژه‌ای‌ست. شهری کوچک با معنای بزرگ فرهنگی و سیاسی در تاریخ آلمان. اگر من دانش‌آموزان را به وایمار می‌برم، برای این است که از یکسو آنان را با تاریخ فرهنگ آلمان آشنا کنم که با نام‌هایی چون گوته و شیلر، آهنگسازهایی مانند باخ و فرانتس لیست، هنرمندان و معماران بزرگ و همچنین فیلسوفانی مانند نیچه مربوط است. و از سوی دیگر معنای تاریخی و سیاسی این شهر را برای دانش‌آموزان روشن کنم که نه تنها به تاریخ آلمان و تشکیل جمهوری آلمان مربوط است، بلکه متاسفانه همچنین به اردوگاه کار اجباری "بوخن والد" در اتزبرگ در هشت‌ کیلومتری این شهر ارتباط دارد. این اردوگاه از سوی حکومت نازی‌ها در آلمان مورد استفاده قرار گرفت و در آن حدود ۵۶ هزار نفر از یهودیان و مخالفان به قتل رسیدند.»

شیلر شاعر، نویسنده و درام‌نویس معروف آلمانی چندسال از زندگی کوتاهش را در وایمار سپری کرد. «ویلهلم تل» اثر معروف او برای اولین‌باردر تئاتر ملی این شهر به روی صحنه رفت

دو چهره فراموش نشدنی وایمار

وایمار دارای دو چهره‌ی فرهنگی ادبی درخشان از یکسو، و خاطرات تاسف‌آور تاریخ آلمان دوران حکومت دیکتاتوری نازی‌ها از سوی دیگر است. تناقضی که در اماکن بجامانده به‌عنوان یادگارهای تاریخی در این شهر به‌چشم می‌خورند، بیانگر واقعی تاریخ پرتلاطم این ایالت و آلمان است.

در وایمار آثاری تاریخی موجودند که بخشی از تاریخ فرهنگی آلمان و اروپا را تشکیل می‌دهند. اغلب نزدیکی این آثار تا حدی است که می‌توان با پای پیاده از یک محل تا محل دیگر رفت و از بخشی از تاریخ فرهنگ آلمان بازدید کرد. در واقع تمامی شهر مانند موزه‌ای دیدنی است. در قرن هجده میلادی بود که غنای فرهنگی وایمار به اوج خود رسید.

بنای یادبود نمادینی از گفتگوی حافظ و گوته در پارک گوته در وایمار واقع است

گوته نابغه‌ی ادبی، شاعر و نویسنده و ادیب آلمانی از سال ۱۷۹۲ تا زمان مرگش ۱۸۳۲ میلادی در این شهر زیست. اثر معروف او به‌نام «فاوست» در وایمار به رشته‌ی تحریر درآمد

سابقه تاریخی فرهنگی

در آلمان، دولت مرکزی ـ مانند آنچه در فرانسه یا در ایران قدیم وجود داشته ـ حکومت نکرده و ایالت‌های مختلف توسط حکمرانان گوناگونی اداره می‌شدند. در شروع قرن هجدهم میلادی، تقریبا دویست‌سال پیش، بعد از مرگ ارنست آگوست دوک ایالت زاکسن وایمار آیزن باخ، همسر وی، آنا آمالیا (۱۷۳۰-۱۸۰۷) تا زمانی که پسرش به سن قانونی برسد، خود بر مسند حکومت این ایالت نشست، ایالتی که شهر وایمار در آن واقع بود.

با تلاش وسیع این زن بود که در مدت بیست‌سال وایمار رونق فرهنگی خود را به‌دست آورد. آنا آمالیا و بعدها پسرش کارل اگوست (۱۷۶۰-۱۸۳۵)، که به سنت فرهنگی وایمار وفادار ماند، از فیلسوفان، آهنگسازان و ادیبان آلمانی دعوت کردند تا به وایمار بیایند و در این شهر زندگی کنند. از جمله‌ی آنان گوته شاعر و نویسنده ‌و ادیب نامی آلمانی بود. از دیگر شخصیت‌های بزرگ ادبی و فرهنگی و هنری آلمان که مدت زمانی از زندگی خود را در وایمار بسربردند، می‌توان از شیلر، باخ، نیچه، ریلکه و همینطور فرانتس لیست آهنگساز معروف مجاری، آدام میکیوویچ نویسنده‌ی لهستانی، پوشکین شاعر روسی و غیره نام برد. در این شهر است که یوهان سباستین باخ آهنگساز معروف آلمانی از سال ۱۷۰۸ تا ۱۷۱۷ میلادی زندگی کرد.

در میان قربانیان اردوگاه مرگ بوخن‌والد، از کشته‌شدگانی از ایران هم نام برده شده است

بزرگان ادب و هنر آلمان در وایمار

امروزه بیشتر بازدیدکنندگان وایمار در این شهر به‌دنبال نام گوته هستند. گوته به‌عنوان نابغه‌ی ادبی، شاعر و نویسنده و ادیب آلمانی از سال ۱۷۹۲ تا زمان مرگش ۱۸۳۲ میلادی در این شهر زیست. اثر معروف او به‌نام «فاوست» در وایمار به رشته‌ی تحریر درآمد. سالانه حدود دویست‌هزار نفر از خانه‌ی او در پارک گوته در وایمار دیدن می‌کنند. موزه‌ی ملی گوته که در کنار این خانه واقع است با کمک «بنیاد کلاسیک وایمار» محل جمع‌آوری آثار هنری‌ست.

دوره زندگی گوته به دوره طلایی و دوره زندگی فرانس لیست، آهنگساز مجاری در وایمار به دوره نقره‌ای تاریخ این شهر معروف است

شیلر شاعر، نویسنده و درام‌نویس معروف آلمانی هم چندسال در این شهر زندگی کرد. «ویلهلم تل» اثر معروف او هم در وایمار به روی صحنه رفت. او به همراه دوستش گوته شهر وایمار را به مرکزی برای تبادل ادبی و فرهنگی تبدیل کرد. آنها سبک ادبی کلاسیک را در وایمار پایه‌گذاری کردند. ده‌سال بعد از مرگ گوته، فرانتس لیست آهنگساز و پیانیست معروف مجاری نیز برای زندگی به وایمار آمد و علاقمندان به موسیقی را به دور خود جمع کرد. دوره‌ی زندگی طولانی گوته در وایمار به‌عنوان «دوره‌ی طلایی» و دوره‌ی زندگی فرانتس لیست به‌عنوان «دوره‌ی نقره‌ای» تاریخ وایمار معروف است.

[B]نمایشگاه بزرگ باوهاس در موزه باوهاوس در وایمار[/
B]

تشکیل گروه هنری «باوهاوس» در وایمار

تعدادی از معماران و نقاشان معروف این دوره مانند پائول کلی، کاندینسکی، ‌فاینیگر و غیره گروه هنری «باوهاوس» را در سال ۱۹۱۹ میلادی در این شهر بنیان نهادند. این گروه در نقاشی و معماری سبک جدیدی را پایه‌گذاری کرد. کتابخانه‌ی بزرگ قدیمی این شهر با ساختمان معماری «روکوکو» بنام «آنا آمالیا» مرکزی برای ادبیات و هنر معماری‌ست.

امروزه وایمار با برگزاری نمایشگاه‌ها و اجرای فستیوال‌های تئاتر و سخنرانی‌ها و دعوت از هنرمندان و موسیقی‌دانان سعی در حفظ سنت تاریخی و فرهنگی خود دارد. این امر بويژه از زمانی بیشتر شده است که وایمار به‌عنوان پایتخت فرهنگی اروپا در سال ۱۹۹۹میلادی انتخاب شد.

حافظ و گوته

غزلی ازحافظ در کنار بنای یادبود نمادین گفتگوی حافظ و گوته در پارک گوته در وایمار

در وایمار بنای یادبودی در پارک گوته وجود دارد که نشان‌دهنده گفت‌وگوی فرهنگ‌هاست. این بنا شامل دو کرسی بزرگ از مرمر است که جایگاه نمادین دو ادیب برجسته گوته و حافظ محسوب می‌شود. گوته در اثر معروف خود دیوان غرب و شرق حافظ را بسیار ستوده است. به روی زمین در کنار این دو جایگاه اشعار حافظ با خط فارسی به روی لوحه‌ای فلزی در کنار اشعار گوته به چشم می‌خورند.

عمری‌ست تا به راه غمت رو نهاده‌ایم

روی و ریای خلق به یکسو نهاده‌ایم

طاق و رواق و مدرسه و قال‌وقیل علم

در راه جام و ساقی مه‌رو نهاده‌ایم

همچنان بدان نرگس جادو سپرده‌ایم

همدل بدان دو سنبل هندو نهاده‌ایم

عمری گذشت تا به امید اشارتی

چشمی بدان دو گوشه‌ی ابرو نهاده‌ایم

گفتی که حافظا، دل سرگشته‌ات کجاست؟

در حلقه‌های آن خم گیسو نهاده‌ایم

به دعوت "فستیوال دیوان شرق- غرب وایمار" به سرپرستی دکتر کلاوس گالاس، از تاریخ دهم ژوئن گروهی ازعلاقمندان به فرهنگ و هنر شرق در آلمان، به ایران سفر می‌کنند. از جمله نقاط مورد بازدید آن‌ها شهر شیراز و آرامگاه حافظ است.

بنای یادبود نمادین گفت‌وگوی حافظ و گوته در پارک گوته در وایمار

با امضای قرارداد فرهنگی میان مسئولین وایمار و شیراز، از فوریه‌ی گذشته این دو شهر به عنوان دو کانون تاریخی ادب و فرهنگ، پیوند خواهر‌خواندگی بسته‌اند. در چهارچوب برنامه‌های "فستیوال دیوان شرق- غرب وایمار" در ماه اکتبر سال جاری میلادی، برنامه‌ی بزرگداشت حافظ در وایمار اجرا خواهد شد. دکتر کلاوس گالاس، کارشناس فرهنگی و سرپرست "فستیوال دیوان شرق- غرب وایمار" در گفتگویی با دویچه وله از برنامه‌های این فستیوال و سفر به ایران می‌گوید:

دویچه‌وله: دکتر گالاس، به چه دلیل شما سفر گروه "فستیوال دیوان شرق و غرب وایمار" را به ایران برنامه ریزی کردید؟
"فستیوال دیوان شرق غرب وایمار" که من بنیان‌گذار آن هستم، با ایده‌ی گفت‌وگو میان دو جهان اسلام و مسیحیت تأسیس شد. فرانک والتر اشتاین مایر، وزیر خارجه‌ی آلمان، ریاست افتخاری آن را برعهده دارد. من حدود یک سال و نیم برای سازماندهی این فستیوال فعالیت کردم. این فستیوال از دو بخش تشکیل شده است. در بخش اول قرار است ارکستر شهر وایمار تحت سرپرستی رهبر ارکستر ایرانی در تخت جمشید، در آرامگاه حافظ، در شیراز و در تهران برنامه‌هایی اجرا کند.

فرانک والتر اشتاین مایر، وزیر خارجه آلمان ریاست افتخاری "فستیوال دیوان شرق- غرب وایمار"به سرپرستی دکتر گالاس را برعهده دارد

بخش دوم این فستیوال شامل برنامه‌ی هنرمندان ایرانی‌ست که به وایمار سفر و در این شهر و شهرهای دیگر برنامه اجرا می‌کنند. بخش اول برنامه را ما برای تاریخ ۱۵ تا ۲۰ ژوئن تدارک دیده بودیم ولی به دلیل مصادف شدن آن با انتخابات ریاست جمهوری در ایران، همکاران ایرانی با ابراز تأسف این برنامه را موکول به تاریخ دیگری کردند. اما ما موازی با این برنامه، سفر دیگری را برنامه ریزی کرده‌ایم که با وجود به تعویق افتادن برنامه‌ی اجرای کنسرت، به اجرا در خواهد آمد. از سوی شهردار شیراز این قول به ما داده شده که برنامه‌ی کنسرتی از سوی گروه‌های نوازندگان ایرانی در آرامگاه حافظ به اجرا درآید. همزمان میان دو شهر وایمار و شیراز ما پیوند همکاری فرهنگی منعقد کرده‌ایم. آنته هاینه‌برگ، یکی از هنرپیشگان سینما و تلویزیون آلمان همراه این گروه به شیراز سفر می‌کند و در کنار یکی از همکاران ایرانی اشعار حافظ را به آلمانی و فارسی در کنار مقبره‌ی این شاعر اجرا خواهند کرد. این برنامه جایگزین کوچکی برای برنامه گروه موسیقی وایمار است که در ایران به اجرا در خواهد آمد.

چه تعداد همراه این گروه خواهند بود؟

متأسفانه با محدود شدن برنامه ما فقط ۳۵ نفر را با خود به همراه می‌بریم. اما گروهی از شبکه تلویزیونی "بایریشر روند فونک" این گروه را همراهی خواهد کرد.

شما در ایران از چه شهرهای دیگری بازدید خواهید کرد؟

در برنامه‌ی سفر ما در ابتدا تهران قرار دارد. قصد من این است که گذشته و حال این شهر را به اعضاء گروه نشان دهم. از جمله در شمال تهران در باغ سعدآباد از قصر رضا شاه دیدن می کنیم. بعد از آن به شهر ری سفر می‌کنیم و از امامزاده‌ی آنجا دیدن خواهیم کرد. برای من مهم است که نشان دهم زندگی مذهبی مردم و اعتقاد به گونه‌ای که ما در غرب داریم، در ایران طور دیگری عملی می‌شود. به همین دلیل این بخش برنامه برای من مهم است. بعد به اصفهان می رویم. خواست ما این است که نشان دهیم ایران فقط آن چیزی نیست که در رسانه‌های غربی نمایش داده می‌شود. به همین جهت ما می‌خواهیم با نمایندگان ارامنه در جلفا دیدن کنیم. من حتی اسقف این کلیسا را می‌شناسم. ما در آنجا با او دیدار و گفت‌وگو می‌کنیم. طبق برنامه‌ی ما، سفر با اتوبوس به یزد و نائین و سپس شیراز ادامه خواهد یافت. از تخت جمشید و پاسارگاد، شهرهای دوره‌ی هخامنشیان، و همچنین شهرهای دوره‌ی ساسانی مثل فیروزآباد و غیره دیدن خواهیم کرد.

همکاری با مسئولین ایرانی چطور است؟ آیا شما برنامه‌ی سفر را به تنهایی سازماندهی می‌کنید یا در این مورد همکاری مشترک وجود دارد؟

تمام برنامه توسط خود ما در اینجا برنامه ریزی شده است اما همانطور که گفتم من در ارتباط خوبی با دفتر مسافرتی در دوسلدورف و شیراز هستم که در این مورد به ما کمک می‌کند.

آیا "فستیوال دیوان شرق- غرب وایمار" غیر از این سفر برنامه‌های دیگری را نیز تابحال اجرا کرده است؟

برنامه‌ی من این است که این فستیوال هر ساله به اجرا در آید. "فستیوال دیوان شرق غرب وایمار" دفتر مستقلی است. این طبیعی است که ما به‌دنبال تأمین مالی برنامه‌های خود هستیم. برنامه‌ی فستیوال برای سال آینده، ۲۰۱۰ میلادی هم تدارک دیده شده است. در این سال در مراکش و سال ۲۰۱۱ در سوریه برنامه اجرا خواهد شد. قصد ما این است که ارتباط فرهنگی از شهر وایمار با کشورهای اسلامی برقرار کنیم و در هرسال برنامه‌ی جشنواره را در کشور دیگری به اجرا درآوریم تا بتوانیم گفتگو با فرهنگ‌های مختلف داشته باشیم. هنرمندان ایرانی نیز که از ایران به وایمار بیایند، این طرح را توسعه خواهند داد. به این معنی که جشنواره در تاریخ ۹ تا ۱۲ اکتبر امسال، تا تقریبا پنج ماه دیگر، در وایمار برگزار خواهد شد. روز ۱۲ اکتبر روز بزرگداشت حافظ است و به همین دلیل جشنواره در این زمان برگزار می‌شود. در این شب برنامه‌های مختلف هنری و موسیقی از ایران، و نه فقط به شکل سنتی آن، عرضه خواهد شد. برای مثال دو کنسرت پیانو تنها برای روز دوازدهم برنامه ریزی شده است. و آنته هانه‌برگ، هنرپیشه آلمانی بخش‌هایی از دیوان شرقی غربی گوته را روخوانی خواهد کرد. علاوه بر آن در دوم اکتبر در دوسلدورف و در روز سوم در هامبورگ اجرای کنسرت‌هایی برنامه‌ریزی شده است. در سالن موتزارت اپرای قدیمی فرانکفورت نیز در چهارم اکتبر برنامه خواهیم داشت.

آقای گالاس،علاقمندی شما به ایران و فرهنگ این کشور چطور آغاز شد؟

دکتر کلاوس گالاس، کارشناس فرهنگی و سرپرست "فستیوال دیوان شرق- غرب وایمار":« آرزوی قلبی من ساختن پلی میان شرق و غرب است»

ایران بخش ویژه ای را در قلب من به خود اختصاص داده است. من این کشور را از سال ۱۹۷۲، از زمان حکومت شاه می‌شناسم. در آن زمان من به تحصیلات معماری مشغول بودم و یکی از مناطق مورد تحقیق من ایران بود. بطور اتفاقی همسایه من در ساختمان دانشجویی، یک دانشجوی ایرانی بود. همه این ها باعث شد که من ارتباط زنده ای با این کشور و فرهنگ آن برقرار کنم که تا امروز این ارتباط حفظ شده است. من معماری خواندم و در رشته‌ی تاریخ هنر دکترا گرفتم. تاریخ هنر و مصر شناسی هم تحصیل کرده‌ام و همیشه به شرق علاقمند بوده‌ام. تا بحال حد اقل صد بار در دوران دانشجویی و بعد از آن به نقاط مختلف ایران سفر کردم و اولین کتاب گردشگری در ایران را در انتشارات دامو در آلمان به چاپ رساندم. آرزوی قلبی من ساختن پلی میان شرق و غرب است.

مجلس شیشه‌ای آلمان در برلین

برلین، بزرگ‌ترین و از نظر تاریخی مهم‌ترین ایالت آلمان است. چاذبه‌های تاریخی و فرهنگی این شهر در حال حاضر، آن را به یکی از مهم‌ترین مراکز جلب گردشگر تبدیل کرده است. با این‌حال برلین، شهری "فقیر" با وام‌دار است.

برلین به عنوان یکی از مراکز فرهنگی جهان در زمان‌های مختلف نقش مهمی بازی کرده است: در قرن ۱۸، به عنوان پایتخت پروس، قلب روشنگری بود. در "دهه‌ی طلایی سال‌های بیست"، در این شهر بزرگ جشن‌‌های بی‌شماری برپا شد. امروز نیز برلین، یکی از شهرهای مهم اروپاست که هنوز نگاه‌ها را به خود جلب می‌کند.

شهری تاریخی

بسیاری از رویداد‌های تاریخی آلمان در این شهر رخ کرده‌‌اند: پس از دوران نازی‌ها و پایان یافتن جنگ دوم جهانی، این خطه بین چهار قدرت بزرگ جهان، آمریکا، فرانسه، بریتانیا و اتحاد جماهیر شوروی تقسیم شد. در سال ۱۹۶۱ سرانجام جدایی دو بخش از آلمان با ساختن دیوار در برلین قطعی شد. تا ۹ نوامبر سال ۱۹۸۹، تا زمان به‌وقوع پیوستن انقلاب صلح‌آمیز مردم آلمان شرقی‌، این دیوار هم‌چنان برقرار بود. یک سال پس از آن‌، دو آلمان رسماً متحد شدند.

برلین در تغییر

در حال حاضر برلین، پایتخت آلمان، مرکز دولت و مجلس فدرال این کشور است، هر چند که هنوز برخی از وزارت‌خانه‌ها، شعبه‌هایی نیز در شهر بن، پایتخت پیشین آلمان دارند. بخشی از شهر که بناهای دولتی در آن واقع‌اند، مثل "رایشستاگ" (Reichstag) که مجلس فدرال آلمان در آن قرار دارد، دروازه‌ی "براندنبورگ" (Brandenburger Tor)، یا میدان‌هایی چون "بازار ژاندارمری" (Gendarmenmarkt)، از جمله دیدنی‌های شهر برلین است که تاریخ معاصر آلمان در آن‌ها نوشته می‌شود. در میدان پتسدام (Potsdamer Platz) که در زمان جنگ سرد به آن "نوار مرگ" می‌گفتند، چندی است که ساختمان‌‌های بسیار مدرن و بلند و دیدنی بنا شده‌اند. میدان الکساندر (Alexanderplatz)، که در دوره‌ی حکومت "آلمان دموکراتیک" میدان مرکز مرکزی برلین شرقی بود، در سال‌های گذشته تغییرات اساسی کرده است. هم‌چنین در برخی از محله‌های برلین، به ویژه در بخش شرقی آن، رد پای تاریخ را می‌توان یافت.

دیوار برلین با چشم‌انداز دروازه‌ی "براندنبورگ"

برنامه‌های فرهنگی مضاعف

با این‌حال شهر برلین، چیزی بیشتر از رویدادهای تاریخی برای عرضه دارد؛ برای نمونه برنامه‌های فرهنگی و هنری. بناهای باعظمت و پر‌ابهت "جزیره‌‌ی موزه"، دوران پروس را در یادها زنده می‌کند. این بناها هنر یگانه‌ی معمارهای بزرگی چون کارل فریدریش شینکل (Schinkel Karl Friedrich) و کارل گوتهارد لانگ‌هانز (Carl Gotthard Langhans) را به نمایش می‌گذارند. "موزه‌ی بوده" (Bode-Museum)، برای نمونه، در این "جزیره‌" با شکوه تمام می‌درخشد. برنامه‌های سه "خانه‌ی اپرا"، تئاترهای بی‌شمار و تعداد زیادی موزه، به هر نوع سلیقه‌ای پاسخ می‌گویند. افزون بر این، جشنواره‌ی بین‌المللی "برلیناله" هر سال در ماه فوریه، ستاره‌های بزرگ و کوچک سینما را به این شهر جلب می‌کند.

فقیر، ولی سکسی

برلین، شهر انسان‌های خلاق نیز هست: دفترهای تولید فیلم و برنامه‌های تلویزیونی، تبلیغات، موزیک و رشته‌های دیگر هنری در محله‌های مختلف برلین، پخش‌اند. مشکل آن‌ها تنها یک چیز است:‌ پولی ندارند. شهردار برلین، کلاوس وورایت (Klaus Wowereit)، یک‌ بار شهرش را "فقیر، ولی سکسی" خواند. چون این تنها درصد بیکاران نیست که خیلی بالاست؛ ۱۴ درصد. بلکه خود شهر هم بدهی‌های زیادی دارد. این چیزها ولی باعث نمی‌شود که برلینی‌ها جشن نگیرند: در حال حاضر برلین به یکی از مکان‌های برپایی پارتی با کلوپ‌های بسیار شیک تبدیل شده است.

برلین در یک نگاه:

جمعیت: ۴ / ۳ میلیون نفر

مساحت: ۹۰۰ هزار کیلومتر مربع

مرکز: برلین

تاریخ تأسیس به عنوان یک ایالت تازه: ۳۰ اکتبر ۱۹۹۰

منابع اصلی اقتصادی: خدمات

نظرات (1)